ساخته است . و بخصوص مىدانيم كه خداوند براى بندگانش در دين تنگ نمىگيرد و راه را بر آنان آسان گذارده است . دستورهاى بهداشتى پزشكان آدمى را از هر كار نيكو بازميدارد و او را به بندگى شكمش درمىآورد و خدا چنين چيزى از او نخواسته بلكه نيكوئى دين و دنياى او را مىخواهد . در همين حال مىبينيم كه بسيارى از آنان كه خبر از بهداشت ندارند نيرومندتر و تندرست‌تر هستند و آنها كه بدستورهاى بهداشتى عمل مىكنند بيشتر دچار بيمارى و ناتوانى مىباشند . بنابراين مىتوان گفت كه دستور دهندگان در كار خود اشتباه مىكنند و اين هم خود آزمايشى است كه دليلها و قياسها با آن برابرى نمىتواند بكند . بنابراين پاره‌اى از دستورهاى بهداشتى را كه براى مؤمنين سودمند باشد در اينجا مىآوريم تا بخواست خدا به آنچه كه مىخواهيم براى آنان بازگو كنيم برسند . بدانكه خداوند آدمى را بر پايه‌اى آفريده است كه موافق حكمت و خواست ( مشيت ) اوست بنابراين براى او طبيعتى آفريده و آن را سنت در خلقت قرار داده كه ابزارى براى به كار آوردن خواست و اراده اوست و هرچه را كه خوبى و قوام و نشو و نماى او در آن است انجام مىدهد و آن طبيعت را چنان آفريده كه بهر چيز كه براى آدمى سودمند است گرايش دارد و از آنچه كه براى او زيان دارد و او را ديگرگون مىسازد مىپرهيزد . پس اگر طبيعت از آنچه كه خدايش او را براى آن آفريده است ديگرگون نشود چيزى جز خوبى و خير دنيا و آخرت و آنچه كه رضاى خداوند در آن است و آنچه كه بناى او بر آن است نمىخواهد . اما همين‌كه باعراض آلوده شد عوارض ديگرى نيز پيدا مىشود و آن را از آن‌گونه كه آفريده شده تغيير مىدهد و اين فرموده خداوند است : لَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللَّهِ . در اين هنگام است كه